ورق گالوانیزه


Galvanized Coil


آهنی است که با روی پوشانده شده باشد. این آهن ، حتی اگر پوشش آن هم شکستگی پیدا کند، از زنگ زدن محفوظ می‌ماند. ماهیت آهن گالوانیزه در آهن گالوانیزه ، بین آهن و روی ، پیلی الکتروشیمیایی تشکیل می‌شود که در آن روی به جای آهن به عنوان آند و آهن به عنوان کاتد بکار می‌رود. روی در آند اکسید می‌شود چون فلزی پست‌تر یا فعالتر از آهن است و دارای پتانسیل احیاء کمتری از آهن است و پتانسیل اکسید بیشتری از آن دارد. حلبی در حلبی هایی که از آن ، قوطی می‌سازند، عمل معکوسی انجام می‌شود. در حلبی ، بر روی آهن ، پوشش قلعبکار رفته است و عمل معکوس آهن گالوانیزه انجام می‌شود. چون آهن فلزی فعالتر از قلع است و پتانسیل احیاء قلع بیشتر از آهن است و به عنوان کاتد در حلبی به کار می‌رود و آهن آند می‌شود. البته در صورتی که پوشش قلع بشکند، خوردگی آهن در زیر این پوشش پیش می‌رود. علت استفاده از آهن گالوانیزه آهن گالوانیزه ، آهنی است که با روی پوشانده شده باشد. این آهن ، حتی اگر پوشش آن هم شکستگی پیدا کند، از زنگ زدن محفوظ می‌ماند. ماهیت آهن گالوانیزه در آهن گالوانیزه ، بین آهن و روی ، پیلی الکتروشیمیایی تشکیل می‌شود که در آن روی به جای آهن به عنوان آند بکار می‌رود و آهن به عنوان کاتد. روی در آند اکسید می‌شود چون فلزی پست‌تر یا فعالتر از آهن است و دارای پتانسیل احیاء کمتری از آهن است و پتانسیل اکسید بیشتری از آن دارد. خوردگی یا زنگ زدن آهن فقط در حضور اکسیژن و آب صورت می‌گیرد. در جایی بر سطح جسم آهنی، اکسایش آهن انجام می‌شود و آند را تشکیل می‌دهد و در جایی دیگر سطح آن جسم که (O2(g و H2O وجود دارد، کاهش انجام می‌شود و کاتد را تشکیل می‌دهد و در نتیجه این عمل، ایجاد یک سلول ولتایی یا پیل ولتایی یا الکتروشیمیایی بسیار کوچک است. الکترونهای تولید شده در ناحیه آندی در میان آهن بسوی ناحیه کاتدی حرکت می‌کند.

گالوانیزه کردن:

 گالوانیزه کردن - Galvanization و به خصوص گالوانیزه گرم قدیمی ترین و مهم ترین روش ایجاد پوشش روی است. سالانه بالغ بر ۲ میلیون تن روی بدین روش استفاده می شود، تا بر روی حدوداََ ۴۰ میلیون تن فولاد پوشش داده شود.
 تمامی انواع فولادهای معمولی و چدن ها را می توان بدین روش پوشش داد، اما نوع پوشش ایجاد شده به عناصر آلیاژی بستگی دارد. نزدیک به نیمی از فولاد تولید شده در دنیا به صورت ورق و یک چهارم به صورت قطعات ساخته شده و بقیه به صورت لوله یا سیم است. گالوانیزه هر یک از چهار نوع محصول، صنعت جداگانه ای را تشکیل داده است. به لحاظ متالورژیکی فرآیند های گالوانیزه کردن قطعات ساخته شده و لوله ها، مشابه یکدیگر است. اما در فرآیند مورد استفاده برای ورق ها، مقدار کمی مواد افزودنی به روی اضافه می شود تا پوشش حاصل دارای مقدار کمتری آلیاژ روی – آهن باشد و در نتیجه بسیار انعطاف پذیر شود.
 سطح آهن یا فولاد باید قبل از انجام فرآیند گالوانیزه گرم به خوبی تمیز شود. به طوری که آهن بتواند به راحتی با مذاب روی واکنش دهد. آماده سازی نامناسب سطح معمولا مهم ترین عامل پیدایش عیب در قطعات گالوانیزه است.

: تمیز کاری سطح برای گالوانیزه کردن
 روغن ها، چربی ها و صابون هایی که در حین عملیات ماشین کاری یا شکل دادن روی سطح فلز چسبیده اند را باید با یک یا چند روش مانند چربی زدایی با بخار، تمیزکاری با حلال ها یا امولسیون ها و هم چنین محلول های چربی گیری از بین برد. پس از مرحله چربی گیری، برای از بین بردن رسوبات و اکسیدهای سطحی، قطعات وارد مرحله اسید شویی می شوند، بدین منظور از محلول های آبی اسید سولفوریک با اسید کلریدریک استفاده می شود. غلظت اسید کلریدریک مصرفی حدود ۱۰-۱۵ درصد است ولی دمای آن بین ۶۰ تا ۸۰ درجه سانتی گراد است. برای کوتاه کردن زمان اسید شویی می توان از روش الکتریکی استفاده کرد. در این صورت در حمام اسید سولفوریک از آندهای سربی به همراه ولتاژ کم و چگالی جریان زیاد استفاده می شود. استفاده از این روش علاوه بر آنکه زمان عمل را ۱۰-۲۰ درصد کاهش می دهد، میزان مصرف اسید سولفوریک را نیز کاهش می دهد.
 
برای از بین بردن سیلیکات ها از سطح چدن های خاکستری و مالیبل از محلول اسید فلوئوریدریک استفاده می شود. بعضی از قطعات مونتاژ شده، هم قطعات ریختگی در آن ها به کار رفته و هم قطعاتی که کار مکانیکی رویشان انجام شده است. این قطعات مونتاژ شده، قبل از گالوانیزه شدن به عملیات آماده سازی اضافی نیاز دارند. تمام قطعات چدنی و فولادی ریخته شده که با فولادهای کار شده مونتاژ می شوند، بعد از مونتاژ و قبل از اسید شویی باید ساچمه زنی شوند. برای به حداقل رساندن عملیات اسید شویی، بسیاری از قطعات دیگر را نیز می توان ساچمه زنی کرد.
:روانسازی عمل گالوانیزاسیون
 اگرچه عملیات چربی زدایی، اسید شویی، شست و شوی با آب و سایر روش های تمیزکاری، بخش
اعظم مواد آلوده کننده سطحی و رسوبات را از سطح آهن و فولاد می زدایند، اما مقادیر ناچیزی ناخالصی به صورت اکسیدها، کلریدها، سولفات ها و سولفورها در سطح باقی می مانند که اگر تمیز نشوند در فعل و انفعال ترکیب آهن با روی در حمام مذاب اخلال می کنند. در این قسمت سه روش اصلی وجود دارد که در صنایع گالوانیزه به کار می روند. روش خشک قدیمی، خشک و خیس.
در موارد خاصی مانند برخی فرآیندهای گالوانیزه مداوم یا خودکار، از این روش ها به صورت تغییر شکل یافته یا مخلوط شده استفاده می شود. در روش خشک قدیمی، قطعات را پس از اسید شویی در داخل محلول اسید کلریدریک، خشک می کنند که در نتیجه نمک های ناشی از عمل اسیدشویی روی سطح مانده و به هنگام ورود قطعه به داخل مذاب، به صورت روانساز عمل می کند.
اما در روش دیگر، پس از عمل اسیدشویی، قطعات را شسته و سپس وارد حمام روانساز می کنند و پس از آن قطعه را از روانساز خارج و در یک سیستم خشک کن، خشک می کنند (روش خشک) یا اینکه قطعات را پس از شست و شو، مستقیما به حمام مذابی که سطح آن را یک لایه روانساز مذاب پوشانده است وارد می کنند (روش تر).
برای حمام روانساز از محلول کلرید آمونیم روی (ZnCl2,3Na4Cl) با غلظت ۳۰ درصد تا دمای ۸۰ درجه سانتی گراد استفاده می شود. یک ماده تر کننده نیز معمولا به این محلول افزوده می شود. در مورد روش تر نیز برای لایه روانساز مذاب، یا همین کلرید آمونیوم روی مصرف می شود یا اینکه از کلرید آمونیوم روی به همراه یک ماده کفی مانند گلیسیرین، پیه آب کرده یا خاک اره استفاده می شود. این مواد کفی علاوه بر ضخیم تر کردن ضخامت اولیه شناور، باعث کاهش دمای سطحی نیز می شوند که در نتیجه از تبخیر کلرید آمونیوم و دود حاصل کاسته می شود.
می توان برای بهره وری از مزایایی هر دو روش، ابتدا ماده روانساز را روی سطح قطعه اعمال کرد و سپس قطعه خیس را در داخل حمام مذابی که در سطح آن روانساز وجود دارد، فرو برد. در این حالت در عین استفاده از خاصیت روانسازی، از اکسیداسیون حمام مذاب هم جلوگیری می شود. در روش خشک، برای خشک کردن روانساز یا از سیستم حرارتی کوره یا از سیستم صفحه داغ استفاده می شود. برای گرم کردن این سیستم ها معمولا از گاز متصاعد شده از حمام گالوانیزه استفاده می شود. دمای سیستم خشک کن نباید از ۱۵۰ درجه سانتی گراد بیشتر شود زیرا در غیر این صورت روانساز شروع به تجزیه شدن می کند.
 عمل گالوانیزه با فروبردن قطعه فولادی یا آهنی تمیز درون مذاب روی، ابتدا روی در اطراف قطعه منجمد می شود، آنگاه با گرم شدن قطعه کار بر اثر انتقال حرارت مذاب به آن، این روی منجمد، مجددا ذوب شده و بر اثر واکنش روی مذاب با سطح قطعه ، آلیاژهایی از آهن و روی در سطح قطعه ایجاد می شوند و با خروج قطعه از داخل مذاب، مقداری از روی مذاب که به آن چسبیده از حمام خارج شده و یک لایه تقریبا خالص روی را در سطح خارجی پوشش ایجاد می کند.
 
در دمای معمولی حمام گالوانیزه، واکنش بین آهن و روی نسبت به زمان به صورت سهموی است یعنی سرعت انجام واکنش ابتدا سریع است، ولی با گذشت زمان به صورت سهموی است یعنی سرعت انجام واکنش ابتدا سریع است، ولی با گذشت زمان این سرعت کاهش می یابد و اگر قطعه مدت طولانی تری درون مذاب قرار گیرد، ضخامت پوشش افزایش زیادی نخواهد یافت. در دامنه حرارتی ۴۸۰-۵۲۰ درجه سانتی گراد و یا در مورد برخی فولادهای ویژه (خصوصا فولادهای پرسیلیس) در دمای نرمال گالوانیزه (۴۵۰-۴۶۰ درجه سانتی گراد) واکنش بین آهن و روی نسبت به زمان به صورت خطی می باشد، یعنی ضخامت لایه های آلیاژی با افزایش زمان غوطه وری درون مذاب، افزایش می یابد و واکنش ها تقریبا با همان سرعت اولیه ادامه می یابند. در این حالت کنترل پوشش مشکل تر است.
عمل گالوانیزه کردن در دمای ۵۳۰ تا ۵۶۰ نیز مرسوم است که در این حالت پوشش نازکی کاملا آلیاژی به رنگ خاکستری فلزی ایجاد می شود. کاربرد این دما، بیشتر برای قطعات کار شده، مرسوم است. یکی از نکات بسیار مهم در عمل گالوانیزه، افزایش مینیمم وزن پوشش، با افزایش ضخامت قطعه فولادی است. این امر ناشی از تاثیرات زمان گرم شدن قطعه است.
ترکیب حمام گالوانیزاسیون :
درجه خلوص روی مورد مصرف در حمام مذاب اهمیت زیادی ندارد و بدون مشکل می توان از شمش های روی با درجه خلوص کمتر (روی ۹۸-۹۸.۵ درصد) نیز استفاده کرد. این شمش ها حدودا دارای ۱ درصد سرب و مقادیر کمی کادمیم، قلع ، مس و آهن می باشند، برخی از ناخالصی ها ممکن است بر روی ضخامت و ساختار پوشش و به دنبال آن در مقاومت به خوردگی پوشش تاثیر بگذارند.
حد انحلال سرب در مذاب روی حدود ۱ درصد می باشد، اما میزان سرب موجود در شمش های روی کمی بیش از این مقدار است. اگر از این نوع شمش ها در حمام گالوانیزه استفاده شود،سرب اضافی آن در کف حمام جمع می شود و موجب می شود تا تفاله های ناخالصی به کف حمام نچسبند و در نتیجه جمع آوری دوره ای این تفاله های را آسان می کند. شمش های روی دارای مقادیر بسیار جزئی آهن و آلومنیم می باشند. معمولا حدود ۱ درصد نیکل به مذاب روی می افزایند. حضور این نیکل واکنش میان فولاد با مذاب را کاهش می دهد، خصوصا در مورد فولادهایی که دارای ۰.۰۴ - ۰.۱۲ سیلیسیم اند.
سانتریفیوژ کردن پس از گالوانیزاسیون :
قطعات کوچکی که ممکن است روی اضافی موجود در سطح پوشش، موجب چسبیدن آن ها به یکدیگر یا اختلال در کارایی آن ها به هنگام سرویس شود، در سبدهای مخصوص گالوانیزه می شوند و بلافاصله بعد از خروج از مذاب به داخل دستگاه سانتریفیوژ منتقل و چرخانده می شوند. به این روش گالوانیزه چرخشی نیز گفته می شود. بر طرف شدن روی موجود در سطح قطعه، موجب نازک شدن پوشش باقی مانده روی سطح، نسبت به حالت عادی می شود که این نازک شدن می تواند روی بسیاری از مشخصات پوشش تاثیر بگذارد.

کاربرد : از آهن گالوانیزه در ساختن لوازمی مثل لوله بخاری ، کانال کولر ، کابینت آشپزخانه ، شیروانی منازل ، لوله‌های آب و هر جا که احتمال خوردگی آهن و خسارت وجود دارد، استفاده می‌شود. اصطلاح فولاد (Steel) برای آلیاژهای آهن که تا حدود ۱،۵ درصد کربن دارند و غالبا با فلزهای دیگر همراهند، بکار می‌رود. خواص فولاد به درصد کربن موجود در آن ، عملیات حرارتیانجام شده بر روی آن و فلزهای آلیاژ دهنده موجود در آن بستگی دارد.

مزاياي ورقهاي گالوانیزهچيست؟

استفاده از ورقهاي گالوانیزه۱۰ فايده خواهد داشت كه عبارتند از:

۱-هزينه كمتر: براي انجام عمليات گالوانيزينگ، در مقايسه با ساير روشهاي معمول جلوگيري از خوردگي، نياز به هزينه كمتري خواهد بود.

۲-هزينه كمتر براي تعميرات و نگهداري: حتي در شرايطي كه انجام عمليات گالوانيزينگ در مقايسه با ساير روشهاي جلوگيري از خوردگي، هزينه برتر است، اجراي آن به دليل عدم نياز به تعميرات پرهزينه‏، توصيه مي شود.

۳-طول عمر زياد: طول عمر ورقهاي پوشش داده شده با روي‏ در محيط هاي كاملا خورنده، در حدود ۲۰ تا ۳۰ سال است

۴-اعتبار: استانداردهاي مختلف در خصوص گالوانيزينگ ورقهاي فولادي، درزمينه ايجاد پوششهاي نازك بحث مي كنند و اين نشان دهنده آن است كه طول عمر و نحوه عملكرد لايه روي‏، براي مصرف كننده قابل اعتماد است

۵-دوام پوشش: پوشش ايجاد شده از طريق گالوانیزهبه دليل داشتن يك ساختار متالورژيكي خاص، داراي مقاومت مناسب در برابر صدمات مكانيكي، سايش و خوردگي خواهد بود

۶-محافظت در برابر صدمات محيطي به صورت اتوماتيك: پوششهاي گالوانیزهبه دليل آنكه در فولاد نفوذ كرده و به عنوان كاتد عمل مي كنند، به همين دليل خواهد توانست مقاطع ريز موجود در روي سطح فولاد را در برابر صدمات محيطي و خورندگي، محافظت نمايند

۷-محافظت كامل: پوشش ايجاد شده مي تواند كليه نقاط و سطوح فولاد را اعم از گوشه ها، جاهاي كوچك و فرورفتگيها پر نموده و از خوردگي آنها جلوگيري كند. در اين زمينه هيچ پوششي بهتر از پوشش گالوانیزهعمل نخواهد كرد

۸-بازرسي آسان: پوشش گالوانیزهرا به راحتي و بدون نياز با هيچ آزمايش مخربي و تنها از طريق چشم مي توان كنترل و بازرسي نمود (در شرايط خاص كه نياز به ارائه تضمين براي كنترل كيفيت است، نياز به آزمايشهاي مخرب مي باشد)

۹-رسيدن به هدف در زمان كوتاه: در صورتي كه نياز باشد از ورقهاي گالوانیزهدر محل استفاده شود، در اين حالت نياز به صرف زمان براي آماده سازي سطح، رنگ كردن و يا بازرسي نخواهد بود

۱۰-محافظت كامل توسط پوشش گالوانيزه: پروسه گالوانیزهوابسته به شرايط آب و هوائي نمي باشد

 گالوانیزه با روش غوطه وری گرم چيست ؟

فرايند خوردگی در مجاورت آب ، اکسيژن و ساير عناصر خورنده موجود در محيط ، که بر سطح فولاد نفوذ می کنند ، تشديد می شود ،حبابهای ناشی از زنگ زدگی سریعاً رشد کرده و زمانی که اين حباب ها مي ترکند ،آثار زنگ زدگی بر سطح فولاد کاملا آشکار می گردد و نياز به ترميم يا جايگزينی قسمت آسيب ديده (پوسته شده)می باشد . راه حل اين مشکل پوشش گالوانیزهمی باشد، که از يک سری لايه های آلياژی روی-آهن در اندازه های مولکولی تشکيل شده ، که بصورت متالورژيکی به سطح ورق می چسبند و مانع از پيشروی سريع فرايند خوردگی شده و منجر به محافظت فولاد در برابر خوردگی می شود. 

تاريخچه گالوانیزهبه سال ۱۷۴۲ ، زمانی که يک شيميدان فرانسوی به نام ملوين در سميناري روشی را برای پوشش آهن با فروبردن آن در مذاب روی ارايه کرد ، بر می گردد . در سال ۱۸۳۶ يک شيميدان فرانسوی ديگر به نام سورل ، به روشی برای پوشش آهن با روی ، بعد از تميز کردن اوليه آن با اسيد سولفوريک وفر و بردن آن درفلاکس کلريد آمونيوم ، دست يافت . موفقيت هاي تجاري فرايند گالوانيزه،از بين صدها روش موجود براي محافظت از خوردگي در ۱۴۰ سال گذشته ، به اثبات رسيده است. 

گالوانيزاسيون به روش غوطه وری گرم ، فرايندی برای ايجاد پوشش روی بر سطح آهن يا فولاد با فرو بردن آن در حمامی حاوی روی مذاب ، می باشد . سادگی پروسه گالوانیزه،يکی از مزايای بارز اين روش به ساير روش های محافظت در برابر خوردگی است . مقاومت به خوردگی ورق های فولادی با فرايند پوشش روی ايجاد می گردد و متناسب با ضخامت پوشش . روی و شرايط محيطي مي باشد.

مقاومت به خوردگی اين محصولات را می توان با رنگ کردن ياپوشش کويل بالا برد . روش گالوانيزاسيون با روش غوطه وری گرم ،بيش از هر روش ديگری فولاد را در برابر خوردگی محافظت می کند گالوانيزاسيون با روش غوطه وری گرم يا محافظت مرزی يکی از قديمی ترين و پر استفاده ترين روش ها در محافظت از خوردگی می باشد که از طريق ايجاد يک لايه محافظ بين الکتروليت در محيط و فولاد يا آهن عمل می کند. 

از مهمترين خواص اين لايه محافظ،چسبندگی آن به فلز پايه و مقاومت به سايش آن می باشد.

فرايند گالوانیزه،بيش از يک لايه محافظ می باشد ،اين لايه در حقيقت جزيي از سطح فولاد می گردد که نسبت به فولاد زير لايه، آند می باشد .چون روی با محيط اطراف واکنش می دهد و پوشش گالوانیزهبه طور پيوسته تغيير می کند. 

روی با محيط اطراف برای تشکيل يک لايه محافظ اکسيد روی ، هيدروکسيد روی و کربنات روی ، واکنش می دهد .کربنات روی با مرور زمان به صورت يک زمينه مناسب براي رنگ كردن ، عمل مي كند. 

پوشش روی به دو صورت زير از زير لايه محافظت مي كند: 

 تشكيل پيوند های متالورژيکی بين پوشش و زير لايه ، كه به صورت لايه محافظ عمل مي كند ۱-

 پوشش برای محافظت از زير لايه خود را فدا می کند ۲-

بعلاوه ، گالوانیزهکردن برای محافظت آهن و فولاد بدليل هزينه کم ، راحتی کاربرد ، راحتی تعميرات و نگهداری مطلوب می باشد .بسياری ديگر از روش های استفاده از روی برای جلوگيری از خوردگی بکار می رود مانند پوشش های فدا شونده که با عنوان محافظت کاتدی شناخته می شوند ، و يا رنگ هاي غني از روي،که هيچ کدام از اين روش ها نمی توانند با گالوانيزاسيون با روش غوطه وری گرم رقابت کنند

ضخامت پوشش های گالوانيزه

استانداردهای متفاوتی مينيمم ضخامت پوشش های گالوانیزهرا تعيين می کنند.مينيمم ضخامت پوشش توسط گالوانیزهكنندگان تعيين مي شود 

مهمترين فاکتورهايی که ضخامت و ظاهر پوشش گالوانیزهرا تحت تاثير قرار می دهد عبارتند از: 

ترکيب شيميايی فولاد  

شرايط سطحی 

کار سرد انجام شده روی فولاد قبل از گالوانیزه

زمان غوطه وری در حمام 

نرخ خارج کردن از حمام 

متالورژی فرايند گالوانیزه

نرخ سرد کردن فولاد  

ترکيب شيميايی فولادی که گالوانیزهمی شود ،بسيار مهم است ، به عنوان مثال ، مقدار سيليکون و فسفر موجود در فولاد شديدا ضخامت و ظاهر پوشش گالوانیزهرا تحت تاثير قرار می دهد .مقدار ۰.۰۴ % سيليکون يا بيشتر و يا مقدار ۰.۰۵ % فسفر يا بيشتر در فولاد منجر به ضخيم شدن پوشش مي شود ،که شامل آلياژهای آهن –روی می باشد. 

کربن ، سولفور و منگنز موجود در فولاد اثر کمی در ضخامت پوشش گالوانیزهدارد. 

تاثير سيليکون در ضخامت پوشش

ترکييات مشخصی از فولاد رشد لايه آلياژی آهن _ روی را تشديد می کند که در نهايت پوشش گالوانیزهکه شامل آلياژهای روی_آهن می باشد به جای ظاهری درخشان ، خاکستری تيره و مات می باشد مقاومت به خوردگی اين پوشش خاکستری تيره و مات معادل مقاومت به خوردگی پوشش گالوانیزهبا ظاهر درخشان ، می باشد. 

از آنجاييکه واکنش گالوانیزهيک فرايند نفوذی است ، بالا بودن دما و يا طولاني شدن زمان غوطه وري منجر به تشکيل لايه های آلياژی ضخيم تري می شود، مانند ساير فرايند های نفوذی ، در مراحل اول واکنش سريع پيشروی کرده و در ادامه با رشد لايه های آلياژی وضخيم تر شدن آنها سرعت آن کاهش می يابد. 

طولانی تر شدن زمان غوطه وری از يک حد مشخص، تاثير زمان ،ناچيز مي باشد . در گالوانیزهكردن فولاد هايي كه بيش از ۰.۰۴ درصد سيليكون دارند ، فرايند گالوانیزهبه طور مشخصي ، تغيير مي كند. 

ضخامت خارجی ترين لايه روی شديدا به نرخ خارج كردن نمونه از حمام روي بستگي دارد . سريع خارج كردن نمونه از حمام روي ، منجر به ضخيم تر شدن پوشش روي مي گردد .برای تطبيق با استانداردهای خاصي ,برای اندازه گيری ضخامت پوشش نياز است که چند نقطه از آن اندازه گيری شده و سپس ميانگين آنها ضخامت نهايی پوشش در نظر گرفته شود.

 


برچسب ها
رول گالوانیزه کرکره گالوانیزه فروش گالوانیزه خرید گالوانیزه شیت گالوانیزه پوشش روی روی اندود گالوانیزه گرم گالوانیزه

نظرات


نظرات
تماس با سریر صنعت
031-35721062-68

تماس از طریق پیامک 5000500005851
Info@sarirsanat.ir
اصفهان، شهرک صنعتی جی، خیابان یکم، پلاک 17 کدپستی: 83844-81594
صندوق پستی : 197- 81595
آنچه در سریر صنعت رخ داده است.

  • خدمات پرسکاری
  • آمار بازدید